บทที่ 21: นี่คือเพ็ญนีติ์ใช่ไหม?

ณ บันไดหนีไฟของโรงแรม สภาพของทาวัตดูไม่ได้เลยจริง ๆ

พอปีนขึ้นมาถึงชั้นที่แปด เขาก็หอบแฮ่ก ๆ แล้ว ขาทั้งสองข้างสั่นพั่บ ๆ รู้สึกหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว

ตัดภาพมาที่คณเดช เขาดูสบายกว่ามาก

เขาหันกลับมาขมวดคิ้วใส่ทาวัตแล้วพูดว่า "เร็วหน่อย อย่ามัวโอ้เอ้ ยังเหลืออีกตั้งหลายชั้นนะ"

ทาวัตหอบหายใจแรง...